Internetowa Znajomość

Początek1 / 1

Zawsze po szkole lubię grać na komputerze. Czasami gdy ktoś jest na moim komunikatorze to chętnie z nim piszę. Ostatnio gdy zasiadłam do komputera z mojego komunikatora wyszedł dymek na , którym pisało „ Nadeszła wiadomość od nieznajomego” Odebrałam ją chociaż trochę się bałam ponieważ tata zawsze mówi mi ,abym NIGDY nie odbierała wiadomości od kogoś kogo nie znam. Zawsze go słuchałam, ale teraz bardzo się nudziłam więc kliknęłam w dymek. Na dymku napisane było” Cześć, jestem Aneta. Pogadamy?” Przez chwilę zastanawiałam się czy cos do niej napisać, ale jeśli już to niby, co?? Więc chciałam napisać Jestem Sabrina” Ale nagle z komunikatora wyszła nowa wiadomość. Natychmiast ją otworzyłam. Napisane tam było :Mam 11 lat i mieszkam w Warszawie. Odezwij się proszę!” Zrobiło mi się jej trochę żal dlatego, że ona pisze w nadziei, że jej odpiszę , więc napisałam do niej „Witam. Nazywam się Sabrina, i też mam 11 lat. Skąd masz mój nr komunikatora?” Czekałam na wiadomość od Anety , lecz nagle usłyszałam kroki do mojego pokoju. Gdy zobaczyłam cień na drzwiach szybko zgasiłam komputer. To był tata. -Sabrina choć na obiad.-powiedział surowym głosem tata. -Już idę.-Odpowiedziałam. Gdyby tata dowiedział się o tym, że piszę z jakąś obcą dziewczynką to zacząłby na mnie krzyczeć i miałam bym zakaz na wychodzenie na podwórko. Od razu po pysznym obiedzie(mama pracuje jako kucharka) ponownie włączyłam komputer i zalogowałam się. Zrobiłam pierwszy krok i napisałam do Anety „Cześć Aneta. Przepraszam , że wtedy nie napisałam do ciebie , ale musiałam iść na obiad. Masz jakieś zwierze?” I nie musiałam nawet minuty czekać na odpowiedź „ Hejka , nie masz za co przepraszać. A co do zwierzątka to mam rybki” I tuż po tej wiadomości zawołała mnie mama „Kochanie już 11.00. Musisz iść już do szkoły” Po matematyce miałam informatykę. Moja koleżanka Ala powiedziała, że ponoć dzisiaj nie ma pana Kowalskiego(nauczyciela od informatyki) i, że będziemy mogli robić co chcemy. Tak jak mówiła Ala pana K nie ma. Każdy robi co chce. Na początku weszłam na jakąś beznadziejną stronę z grami, która tak się zacinała , że musiałam zresetować komputer. I po chwili wpadłam na pomysł ,aby zalogować się na moim komunikatorze i popisać z Anetką ! I tak pomyślałam tak zrobiłam. Weszłam na stronę komunikatora i tam go ściągnęłam. Po paru minutach ukazało mi się okienko z napisem „Gratulujemy pomyślnej rejestracji!” I już mogłam się zalogować. „Cześć Aneta jestem teraz na informatyce , ale pana nie ma więc można robić co się chce. Co tam u ciebie?” Napisałam do Anetki po czym zaraz uzyskałam wiadomość. „O super Ci u mnie nigdy pan od informatyki by nam nie pozwolił robić co się chce pod jego nieobecnością. Znając jego to byśmy mieli zastępstwo. A co teraz robię?! Jestem chora. I siedzę sama w domu. Wiesz mama w pracy , tata też. O !Mam pomysł! Choć napiszemy dużo zdań o sobie. Ty zacznij” Ten pomysł mi się nawet spodobał. Bliżej się poznamy. Więc tak jak Aneta poprosiła tak zrobiłam czyli zaczęłam pierwsza. „Tak jak już wiesz nazywam się Sabrina. Nigdy nie podobało mi się to imię nie jest takie znane, jak choćby Aneta. Mam 11 lat czyli chodzę do 5 klasy. Mieszkam w bloku na 4 piętrze. Mam psa o imieniu kredka. Mieszkam w Białymstoku ok.200 km od Warszawy. Zbieram karteczki i znaczki. Bardzo lubię rysować każdy mówi mi , że mam do tego talent. Może i prawda ,może i nie. Moim marzeniem jest, abym mieszkała w pięknym domku z ogródkiem. Lubię jeździć na rowerze i grać na komputerze. Moimi ulubionymi przedmiotami w szkole są: Angielski, plastyka i WF.” I wysłałam do Anety mój list. Po chwili dostałam list Anety. Brzmiał tak : „Nazywam się Aneta i tak samo jak ty mam 11 lat. Mieszkam w Warszawie. Mieszkam też w bloku na parterze. Mam jak już mówiłam rybki. Moim hobby jest taniec od małego tańczyłam .Moimi ulubionymi przedmiotami są: Muzyka, Przyroda i Historia. Nie mam brata ani siostry. Bardzo…