Jak to się robi w LA

Początek1 / 1

Jak to się robi w LA

Edek Mechanik miał warsztat samochodowy. Nieduży, skromny, ale znany i szanowany, szczególnie wśród bogatszej klienteli. Właściciele wszystkich Ferrari, Porsche i Maserati w okolicy darzyli go specjalnym zaufaniem i zawsze liczyć mogli za solidną robotę. Zaś jego specjalizacją, prawdziwym konikiem było czyszczenie karoserii i szyb z trudnych, białych plam. Pamiątkach po wszystkich tych biednych gołębiach, wronach czy innych latających kurach.

Czyścił akurat spoiler bezbłędnie błękitnej Subaru Imprezy, gdy zapragnął zmiany. Do usranej śmierci przyjdzie mu szorować samochody, których i tak nigdy nie będzie mógł mieć, rozumował, a ziarenko buntu już zaczynało kiełkować. Nie mógł wymyślić nic lepszego, postanowił więc porozmawiać ze swoją kochanką. Właściwie, pomyślał, tylko ona stanowiła jedyną dawkę adrenaliny i niezwykłości w szarym – teraz dobrze to widział – i nudnym żywocie.

Pin Up była dziewczyną miłą i wiecznie uśmiechniętą. Można by rzecz, że uśmiech niczym u Kota z Cheshire nie zwykł nigdy schodzić z gładkiej jej twarzyczki. Jak przyklejony tkwił tam od zawsze, z takim chyba już się urodziła. A na dodatek miała piersi. Naturalnie piękne, lecz co ważniejsze duże i kształtne. Blondwłosy ideał prawdziwego mężczyzny.

Wisiała nad sfatygowaną skrzynką z narzędziami już od kilku lat. Edek Mechanik dostał ją z okazji czterdziestych urodzin od jednego z synów. Młody stwierdził, że potrzeba ojcu kogoś, do kogo mógłby otworzyć gębę. Zasadniczo miał rację. Problem był jednak inny, nie sposób było poprzestać na słowach. Nie z panną Pin Up.

Edek miał umowę ze swoją blondwłosą towarzyszką. Za każdym razem, gdy w warsztacie przyszło mu naprawiać co…