przyjazn · 4 min czytania
Jak zaczynać listy?
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Jak zaczynać listy?
Potencjalny czytelnik, który zobaczyłby taki napis pomyślałby zapewne: „Odbiło mu!? Przecież każdy głupi wie jak zacząć list!”. Tak, pisać potrafi każdy głupi! Ale ile można zaczynać list od nieśmiertelnego „drogi/a, kochany/a, cześć, sie ma” itp.? Po tradycyjnym „dzień dobry” można przeczytać dalej: „Dziękuję za twój ostatni list. Był bardzo fajny. Zadałeś/aś w nim tyle pytań. Teraz w kolejności chronologicznej będę na nie odpowiadał/a”. Nie chodzi o tradycyjne rozpoczęcie listu, ale wyjątkowe, dostosowane do konkretnej osoby lub sytuacji. I tutaj okazuje się, że jednak nie każdy potrafi napisać ciekawy list. Przypuśćmy, że zwlekaliśmy ponad pół roku z odpisaniem na list do bliskiej znajomej z drugiego końca Polski. Czujemy się zażenowani. Z każdym dniem jest nam coraz trudniej napisać choćby słowo. Jak wytłumaczyć, dlaczego nie pisaliśmy tak długo? Najlepiej przyjąć pokorną postawę i zacząć mniej więcej tak: „Pogoda była niespecjalna. Wiatr zacinał jak stare drzwi w domku cioci Jagi. Deszcz mógłby dorabiać po godzinach w myjni samochodowej. Droga, którą wędrował, była typową drogą w tej części świata. Ale miała jeden architektoniczny element, który ją wyróżniał. Postarały się o to władze miasteczka. Z czasem element dekoracyjny obrósł w trybuny i parkingi dla luksusowych pojazdów. Cotygodniowy element rozrywkowy i jednocześnie ozdobę otoczenia stanowił rząd pięciu szubienic. Na pierwszej z nich wisiał wesoło merdając nogami młody (jeszcze), przystojny (kwestia gustu) chłopak (może mężczyzna - nie bądźmy drobiazgowi). Do nóg miał przyczepioną kartkę: „