Jaskinia strachu

Początek1 / 1

To zdarzyło się podczas zwiedzania starej jaskini. Razem z Wojtkiem szliśmy szlakiem turystycznym w stronę Jaskini Lwa. Po przejściu przez las i górski potok dotarliśmy do wąskiej szczeliny w wielkiej skale. Z niemałym trudem przecisnęliśmy się do wewnątrz. Przed nami tylko niskie sklepienie i zwisające nań solne stalaktyty. Pochyleni, niemalże na czworaka zaczęliśmy posuwać się naprzód. Im dalej, tym ciemniej. Musieliśmy jedną ręką trzymać się śliskich ścian, bo w drugiej mieliśmy latarki oświetlające nam drogę. Po przebytych kilkunastu metrach ujrzeliśmy dosyć obszerną grotę, pełną błyszczących stalaktytów i kryształów soli. Słychać było plumkającą gdzieś wodę oraz coś jeszcze. Ciche, zawodzące gdzieś z głębi jęki. Tak, jakby ktoś tam siedział.