Jego Własne Zrozumienie

Początek1 / 1

Jako chłopak biedny odtrącony nie znał szczęścia, Samotny wędrowiec dążący do spokojnego miejsca, Zanurzony w swych marzeniach szedł przed siebie, Odtrącając na bok wszelkie troski nie zmartwiony, Popadł we własną skorupkę zrozumienia.

Prowadził dziecinną nikomu niezrozumiałą grę, Skłębiał myśli siedząc na fontannie codzień, Kombinował w swych rozterkach co tu zmienić, Chodź nie wiedział co i jak, jednak rozumiał.

Na świecie brak radości oraz zrozumienia, Trzeba coś zmienić więc zacznie od siebie, Ma w zanadrzu tyle miłości do oddania.

A że miłość nigdy nie dotknęła