Inne · 2 min czytania
Jej portret.
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Jej portret.
Bob Dylan śpiewa o przemijaniu.... A Ty siedzisz w pustym pokoju. Ze ściany spogląda na Ciebie śmieszny pajac z niebieskim policzkiem. Przez odsłonięte okno noc wchodzi cichymi krokami- -w Twój następny dzień oczekiwania. Pochylasz głowę, bo wiesz, że te słowa to cichy wyrzut skierowany do Ciebie. Znowu czekasz, choć przypuszczalnie nie zmieni to niczego. Nie wyczekasz wymyślonego dzwonka do drzwi, kroków po schodach, zmierzających do Twego pokoju, ani cichego "cześć", na które odpowiedziałabyś promiennym uśmiechem, choć planowałaś, że odbędzie się to zupełnie inaczej, surowiej. Żałujesz teraz tego ostatniego pożegnania i słów, które wymknęły się nareszcie zadawnionym przemyśleniom, z Twoich ust. Słów, których nie spodziewałabyś się wypowiedzieć, bo bałaś się końca Czegoś. ....Znowu myślisz ogólnikami! Dlaczego nie powiesz otwarcie, że to Coś, to chciana znajomość, utrzymywana ze wszystkich sił Twoją słabością, Twoim brakiem bezwzględnego…