Jutro było wczoraj

Początek1 / 1

0. -Jutro będzie cudowny dzień. -Dlaczego? -Nareszcie się z nią umówiłem, kurczę, nie mogę się już doczekać. -Nie no, gratuluję i w ogól, ale czy zastanawiałeś się kiedyś nad dzisiaj?

1. Świat po raz kolejny obudził się do życia. Nie objawiło się to w jakiś spektakularny sposób. Żadnych wybuchów, huraganów, niespodziewanych opadów kartofli czy innego dziwactwa. Ot najzwyklejszy świt, słońce zalśniło na widnokręgu i wielkie serce miasta znów zaczęło pompować ludzkie krwinki żyłami ulic.

2. Samochody przejeżdżały obok, wśród wysokich biurowców. Chłopak szedł chodnikiem, w ogóle nie zwracając na nic uwagi. -Byle tylko dobrze wypaść. Zwykłe piętnaście minut, a od jutra moje życie będzie wyglądać zupełnie inaczej -mówił do siebie.

3. „Zwykłe piętnaście minut, słyszałeś?”, myśl wybrzmiała w przestrzeni. „Tak słyszałem”, padła odpowiedź. „Zwykłe piętnaście minut. Czy to jakiś żart?”, kolejna myśl sprawiała wrażenie raczej skołowanej niż złej. „Obawiam się, że nie. Dla nich piętnaście minut, to rzeczywiście zwykła rzecz”. „Ale przecież żyją tak krótko”. „Lecz nie dzisiaj, a jutro”.

4. -Dlaczego miałbym się zastanawiać nad dzisiaj? -A czy ja wiem? Może żeby docenić? -Docenić dzisiaj? Ale przecież to jutro ma się spełnić moje marzenie. -Ale jutro też będzie „dzisiaj”.

5. Mimo tego, że było lato, ten mężczyzna jak gdyby nigdy nic szedł po chodniku odziany w grube białe futra. Krok miał spokojny i patrzył przez swoje ciemne okulary na chłopaka, który znajdował się przed nim. Obserwował go i słuchał uwagą. Co prawda chłopak znajdował się w sporym oddaleniu od niego, jednak mężczyzna w futrach nie uronił żadnego