Poezja · Filozofia · 1 min czytania
Już nie płaczę...
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Już nie płaczę, bo ziemia nie chłonie moich łez, bo świat nie jest ich wart. Ja nie wołam, bo mój krzyk ginie w próżni, bo choć świat słyszy to nie słucha. Nie ukazuję, nie gestykuluję, bo te gesty umierają zapomniane wśród innych, bo wzrok, zasłonięty bielmem jest krótki Lecz wciąż żyję, słyszę