KOMORNIK

Początek1 / 1

W narożniku, w ciemnym rogu Oczy wznosi swe ku Bogu Człowiek, w przerażeniu wielkim Czeka, by się stać maleńkim

Na szczyt wspinał się powoli Lecz spadł z wyżyn, a to boli Strach ogarnia go potworny A ten strach to jest komornik

Czy go wpuścić, czy uciekać Co go jeszcze w życiu czeka? Strach pożera go całego Wyjścia nie ma już żadnego

I pojawił się błysk w oku Może sprzeda coś na boku Wojowniczy duch go