Krewetki w cylindrach cz.1

Początek1 / 1

-Magda!!!!!!Agnieszka przyszła!-rozległ się donośny głos pani Kowalskiej. -Cholera jasna, czy ona nie zna się na zegarku???-myślała zdenerwowana Magda. Była w trakcie nakładania pudru na twarz. Jeszcze tylko tusz, perfumy....W pośpiechu wrzuciła portfel, komórkę i klucze do małego pleczaka. -Jeszcze gumy!-wróciła się spod drzwi przedpokoju. -Agnieszko droga, czy twój zegar przypadkiem nie spieszy?Miałaś tu być o 18.00 a nie o 17.45! -Kazałaś mi przyjść o 18.00 -Nie -Tak -Nie!-Dobra nie ważne. Chodź bo tym razem nie chcę biegnąć za autobusem-obie się uśmiechnęły. Przyjaciółki wybierały się na mecz siatkówki. Tym razem w roli kibiców bo w męskiej drużynie grać raczej nie będą. Mecz finałowy ich szkolnej drużyny. I to jakiej drużyny! Cała żeńska społeczność uczniowska ostrzyła sobie pazurki na co smakowitsze kąski. Magda również gra w siatkówkę, jest atakującą i podporą drużyny. Psychiczną i fizyczną. Bardzo lubiana. Pomimo swego niewyskoiego wzrostu(174cm) ma piękny zasięg zarówno w bloku jak i w ataku. Szatynka o zielonych oczach i uroczym uśmiechu. A mimo to jest sama. Nigdy nie miała chłopaka, a tak bardzo by chciała. Brakuje jej czułości i wsparcia. Może to przez ten lekko zadziorny charakterek, upór i stawianie na swoim? Magda jak większość dziewczyn była zakochana w jednym z siatkarzy. Ów przystojniaczek nazywa się Mateusz. Przyjaźni się z Magdą od dwóch lat tyle, że ona dopiero niedawno coś do niego poczuła. I to, że się znają, a co gorsza przyjaźnią Magda uważa, za najstraszniejszą rzecz na świecie. Boi się, że jednym słowem, nie właściwym wyznaniem zniszczy to co ich teraz łaczy. Niezwykła przyjaźń i bezgraniczne zaufanie. Mateusz jest bardzo wysoki, ma 197cm, kruczoczrne włosy i ciemne oczy. Jest rówieśnikiem Magdy. Poznali się w pierwszy dzień szkoły, stali koło siebie na sali gimnastycznej podczas rozpoczęcia roku szkolnego. I chociaż nie wylądowali w jednej klasie, zagłębiali swoją znajomość. Oboje nie chcieli nic więcej poza zwykłym koleżeństwem. Do niedawna. Bo pewnego dnia Magda spojrzała na Mateusza i dostrzegła coś dziwnego. Poczuła, że serce zaczęło jej szybciej bić, że robi sięj ej gorąco, że nie może nad sobą zapanować. Nie próbowała tego w sobie dusić. Otwarcie to sobie powiedziała. Ale tylko sobie. Nawet Agnieszka nie miała pojęcia, że ten przystojniaczek, z którym od dwóch lat musi dzielić się Magdą skradł jej serce. -Magdo musisz to zapisać, pierwszy raz od niepamiętnych czasów nie dobiegałyśmy do busa!-krzyknęła Aga. -Chyba kierowca sięnauczył-odparła z uśmiechem Magda -Co robisz po meczu? -Dokładnie nie wiem, ale umówiłam sięz Mateuszem. -Ja chyba mu coś zrobię. On niszczy nasząprzyjaźń! -Przesadzasz. -Nie! Odką go poznałaś nie masz już tyle czasu dla mnie! -Zrozum, ty masz jeszcze mnie, a on nie. Nie ma kumpla z którym mógłby pogadać o wszystkim. -On w tobie widzi swatkę i tyle. -Agnieszka przestań tak mówić! -Nie okłamuj się! Kto mu załatwiał numer dziewczyn, no kto? Gdyby nie ty to nigdy by do nich nie zagadał. Swoją drogą to nie rozumiem, taki przystojniaczek, dobrze wiem, że laski na niego lecą, a prosi o takie rzeczy ciebie... -On jest poprostu nieśmiały. Możemy przestać o nim gadać? -Możesz odwołać to spotkanie? Poszłybyśmy na lody..... Magdzie ani się to śniło. Owszem, chętnie pogadałaby z przyjaciółką, ale bliskość Mateusza była bardziej atrakcyjną formną spędzenia wieczoru. -Aga, naprawdę nie moe. Z Mateuszem też dawno już nie wychodziłam, zrozum. A tydzień w sobotę wypożyczymy filmy, zrobimy górę popcornu i będziemy śmiać siędo rana! -Obiecujesz? -Obiecuję. -ok., może być.

* * *

Dziewczyny weszły do sali gimnastycznej wypełnionej niemalże po brzegi. Ale na szczęście Kaśka przyszła wcześniej i zajęła świetne miejscówki. Siedziały z samego przodu i mogły podziwiać chłopców w całej okazałości. Mateusz sedecznie uśmiechnął się do Magdy gdy ich spojrzenia się spotkały. Pozostało 15 minut do rozpoczęcia meczu. -Magda, musisz mi…