Kropla mnie

Początek1 / 2

„Być Człowiekiem”

Jak bardzo można być silnym i twardym? Gdy umiera ktoś, niekoniecznie bliski, Gdy mieszają z błotem twoją osobę, Gdy co rusz spotykają cię trudności.

Jak długo można udawać, że cię to nie obchodzi? A płakać w duszy i samotności, By nikt nie widział twojej słabości, By nikt nie pomyślał, że jesteś tylko człowiekiem.

„Niezrozumienie”

Niezrozumienie, tak bolesne i przenikające, Osamotnia duszę i serce. Sprawia, że jedynie żal widać dookoła I sama nie mogę zrozumieć dlaczego... Istnieje i tak bardzo boli.

Część 22 / 2

Niezrozumienie lubi chodzić w parze w samotnością. A ona nie oszczędza nikogo. Parzy czasem, gdy chcesz się przez nią przebić. Bijesz wtedy rękoma o jej zimną, głuchą ścianę. Ale zazwyczaj się potłuczesz I wtedy przychodzi bezsilność.

„Współcześni”

Obdarta jestem z marzeń, idei, prawd, Które źle wypowiedziane stają się czymś złym. Wtedy chciałabym mieć białą kartkę I by wszystkie usta były zamknięte. By napisać to co czuję i przeczytać Ludziom, którzy nie rozumieją.

Jak nie odgradzać się