Inne · 3 min czytania
Kropla mnie
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 2
{b}„Być Człowiekiem” {/b}
Jak bardzo można być silnym i twardym? Gdy umiera ktoś, niekoniecznie bliski, Gdy mieszają z błotem twoją osobę, Gdy co rusz spotykają cię trudności.
Jak długo można udawać, że cię to nie obchodzi? A płakać w duszy i samotności, By nikt nie widział twojej słabości, By nikt nie pomyślał, że jesteś tylko człowiekiem.
{b}„Niezrozumienie”{/b}
Niezrozumienie, tak bolesne i przenikające, Osamotnia duszę i serce. Sprawia, że jedynie żal widać dookoła I sama nie mogę zrozumieć dlaczego... Istnieje i tak bardzo boli.
Część 22 / 2
Niezrozumienie lubi chodzić w parze w samotnością. A ona nie oszczędza nikogo. Parzy czasem, gdy chcesz się przez nią przebić. Bijesz wtedy rękoma o jej zimną, głuchą ścianę. Ale zazwyczaj się potłuczesz I wtedy przychodzi bezsilność.
{b}„Współcześni”{/b}
Obdarta jestem z marzeń, idei, prawd, Które źle wypowiedziane stają się czymś złym. Wtedy chciałabym mieć białą kartkę I by wszystkie usta były zamknięte. By napisać to co czuję i przeczytać Ludziom, którzy nie rozumieją.
Jak nie odgradzać się