Krótkie rozważania na temat ludzkiej natury

Początek1 / 1

Krótkie rozważania na temat ludzkiej natury.

* poniekąd człowiek jest nadzwyczajny. z osobistym intelektem i przeciwstawnym kciukiem pręży dumnie pierś, ukoronowany umiejętnością życia w społeczeństwie, na najwyższym podium łańcucha pokarmowego pogardą obdarowujący bezmiar istnień różnych od niego, które są jedynym i niepowtarzalnym dowodem jego wyższości. aczkolwiek stały popęd płciowy świadczy o wyższym stadium rozwoju. ignoranci wykorzystujący niewielką cząstkę swoich zdolności, zamykający się w klatce schematu, do której klucz połknęła kolorowa gazeta traktująca o życiu w dobrobycie, nazywający siebie specjalistami w dziedzinie egzystencji. aczkolwiek rozwój człowieka zatrzymał się jeszcze zanim poznał swoje miejsce w hierarchii. świat stereotypu, eliminacja szeroko pojętej psychopatii i obsesja rozwoju, klaustrofobiczna rzeczywistość i fantastyczna droga od niej ucieczki, zapomniane dawno wartości impresjonistyczne. aczkolwiek wykształcenie mowy, setek języków i komunikacji interpersonalnej dają człowiekowi władzę odbierania przywileju wyboru gatunkom niższego rzędu. odwieczne poszukiwanie sensu życia, paniczny lęk przed odkryciem własnego braku wartości, chrześcijaństwo, buddyzm, satanizm. gatunek ludzki nie potrafiący pogodzić się z faktem własnej maluczkości. *

Powyżej widzimy część atrybutów rodzaju ludzkiego. Czy są to jednak przymioty przypisywane człowiekowi przez biologów jak np. wyprostowana pozycja ciała, mowa czy rozwinięty mózg?

Gatunkowi ludzkiemu można i należy przypisać kilka niezwykle charakterystycznych cech.

Pierwszą z nich jest przeświadczenie o własnej wyższości. Świadomość swojej pozycji w hierarchii łańcucha pokarmowego, która daje mu władzę nad resztą istot zamieszkujących planetę. Podstawową wiedzą przekazywaną z pokolenia na pokolenie, niepodważalną i tłumaczącą występowanie zjawiska pędu za doskonałością, jest wiedza o własnym położeniu, o sytuacji, w której znajduje się każda istota ludzka już od momentu swojego narodzenia. Każdy człowiek bowiem jest wyjątkowy, niesamowicie ważny i co najistotniejsze, jest panem świata po którym stąpa od zarania człowieczeństwa. Zastanówmy się przez chwilę co daje człowiekowi taką nieograniczoną niczym moc kreowania świata dookoła niego, co jest motorem napędzającym ludzkość do działań mających na celu strącenie innych gatunków z piedestału doskonałości? Poza umiejętnością produkcji narzędzi, krzesania ognia i porozumiewania się za pomocą mowy, człowiek na przestrzeni wieków wykształcił jeszcze jedną, istotną dla jego gatunku umiejętność, mianowicie – zdolność do kształtowania granic dobra i zła, poprawności i patologii. Człowiek jako jedyny posiada umiejętność wyznaczania kresu szeroko pojętej regularności, ograniczania życia społecznego marginesem i wyrzucania poza jego granice jednostek „nieprzystosowanych”. Szufladkowanie zachowań, poszczególnych jednostek czy całych ich grup nazywane potocznie podziałem społeczeństwa, w dużej mierze umożliwia jego kontrolę i późniejsze oszacowanie wartości konkretnych komórek…