Kryminalna zagdka Serca.

Początek1 / 1

Stanę przed obliczem prawdy. Poszukam jej. Znajdę! Mimo wszystko. Nie może być inaczej. Rozwiążę kryminalną zagadkę mojego serca, które czuło kiedyś Coś do kogoś Obcego. Dowiem się pod jakim hasłem ukryło się w słowniku to uczucie? Dowiem się i zostanę na chwilę Sędzią. Będzie rozprawa i wyrok, z pozytywnym rozpatrzeniem sprawy dla mojego serca. Będą powołani świadkowie, którzy pod przysięgą, złożą zeznania. Powiedzą prawdę, szczerą prawdę. Jak się zachowywałam w 'tym okresie'?, czy błyszczały moje oczy?, O czym najchętniej mówiłam?, jak długo myślałam o Obiekcie, który uwięził moje serce w sidłach Tego Uczucia? Będzie rozprawa. Oskarżony może też coś powie? Może go nie będzie. Zignoruje powołanie od Zranionego serca Sędzi. Będą dowody zbrodni, w postaci sms-ów, spisanych w zeszycie stęsknioną ręką i długie wpisy z pamiętnika, które przesiąkły wszystkimi uczuciami świata - miłoscią i nienawiścią, tęsknotą i żalem, rozpaczą i szczęściem, smutkiem i nadzieją (itp.)... Bedą łzy, które wbrew mojej woli, stały się kleksem na kartce. Będzie list od Oskarżonego i te niewysłane (oczywiście moje). Dowody z najlepszego i najgorszego okresu. Przedstawię obietnice, które nie zostały spełnione.

Wypowiem słowa, które od prawie roku tkwią w sercu... głos z czasem cichnie, nabiera siły, by znów zaatakować nowym strumieniem łez w samotną noc. Odkopię wspomnienia, o których potem będzie ciężko zapomnieć, wyrzucę je z siebie. Wyrecytuję jako wiersz pisany każdej nocy przez ponad dwa lata. Ileż to dni, ile wersów. Ile myśli niespisanych, ile uderzeń serca. Ile rozmów,…