Kubek

Początek1 / 1

Siedziałeś kiedyś tak zamyślony, tak niemożliwie wpatrzony i skupiony na jakimś przedmiocie, punkcie czy jakimkolwiek detalu – nieistotnym wszakże i wcale nie interesującym. Tak wpatrzony, zamyślony, nieobecny. Ciężka głowa jest czymś zajęta, nie zastanawiasz się nawet czym, no chyba że się akurat zastanowisz nad czym właśnie myślisz, to myśli wtargną na inny tor, gdzie zaczniesz przypominać sobie bieg myśli, impulsów biegnących w Twoim mózgu przed paroma sekundami. NIC z tego. Czy nie prawda że myśli biegną tylko w jedną stronę? Otóż i tak. Spróbuj czasem złapać się na wieczornym rozmyślaniu, tuż przed roztopieniem się Twojej świadomości w płynnym eterze snu i zawróć myśli. Pochwyć myśl która jest aktualnie pod czaszką – nie wypuść jej – i postaraj się dowiedzieć jak i od czego do tej myśli dotarłeś. Mówię Ci – nie uda Ci się! Może kilka wersów myśli wstecz cofniesz, jednak nie dalej, nie do początku. I tak ja teraz… gapię się w jakiś prosty, niczym się nie wyróżniający, cholernie płasko-czarny kubek. Pięść – bo nią podparta moja ciężka od informacji głowa – wbija mi się już głęboko w policzek, uciskając jakiś nerw czy mięsień po…