Lepszy-Gorszy Świat

Początek1 / 1

Spoglądam za siebie, straszą chmury na niebie, Patrzę potem na wprost: stoi do wolności pomost.

Wizja z przodu nęci. Zmysły słabe kręci. W tyle zostali wszyscy, to znaczy tylko bliscy.

Wrócę w pogodę dżdżystą. Uratuje ich, nie będę egoistą. Z nimi mi wszędzie będzie dobrze. Trud powrotu wynagrodzą szczodrze.

Odwdzięczą mi się