Ludzka pustka

Początek1 / 2

Ludzka pustka

1 Pustka umysłu

Kiedy myślisz? Nie kiedy się budzisz, Wtedy ledwie ruszasz rzecz zwaną myślą; Gdy pracujesz czy się uczysz, Monotonne działania to nie myślenie; Nie kiedy kładziesz się spać, Czujesz wtedy zmęczenie – no tak Jedna myśl to przecież za dużo; A kiedy śpisz – sny to tylko Rozpaczliwe wołanie umysłu o myśl. Ludzka myśl jest jak wiatr Przechodzi przez palce z łatwością. Czym jest to co nazywasz myślą? Czy te błahostki, nic nie znaczące, to myśl? To tylko nikły promyk światła W ogarniętym mrokiem umyśle.

2 Pustka wiedzy

Część 22 / 2

Czy sądzisz, że już wiesz? Co to znaczy wiedzieć? Milczysz słysząc to pytanie… Nie czujesz potrzeby zgłębienia wiedzy, Nie chcesz wiedzieć co się dzieje Wokół ciebie i twojego „ambitnego” życia. Kiedyś ktoś Pomyślał i rzekł, że Widzimy tylko cienie prawdziwego świata. Kiedyś może i tak – teraz widzimy tylko siebie. Ciąg badań przeprowadzonych u ciebie: Diagnoza? Pustka w pustce. Pusta jak nasze umysły Zatrute cyberprzestrzenią, ogłupiałe technologią LCD.

3 Pustka moralności

Czołgi, bomby, krzyki… Krew jak rozlane wino. Na obrusie, który choć pięknie uszyty - Splamiony plagą wojny. Chaos Ginący ludzie: starzy czy młodzi, kobiety czy mężczyźni, dzieci - Ofiara, hołd złożony. Komu? Horror Co jest przyczyną? Nierówność jest przecież równa równości. A ty? Siedzisz w domu, ciepłym, przytulnym. Z kochającą rodziną. Dostatek wszędzie… Wszyscy to rodzina… Wszyscy są blisko….