Psychologia · 4 min czytania
M/K
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 2
Młody chłopiec - ile może mieć lat, trzynaście? osiemnaście? - zakrada się do pokoju z szafą. Szafą kobiety.
Nikogo nie ma w domu. Tylko dlatego może to zrobić. Jest sam. Nie wie, dlaczego tak go tu ciągnęło.
Wydobywa z komódki różne rzeczy. Te rzeczy. Zwinięte w kłębek rajstopy. Koronkową bieliznę. Coś powiewnego z wyciętym w szpic dekoltem.
Nie radzi sobie z wyregulowaniem ramiączek. Nie wie, że nie powinny być czarne, skoro wybrał jasnoróżową bluzeczkę. Nieistotne. To są te rzeczy. Te. Jej. Nie widywane na mężczyznach.
Ogląda w lustrze swoje nowe piersi, stworzone przez miseczki stanika. Puste. Próbuje je pogładzić, ale znikają pod dotknięciem. Wypełnia je czymś - jakąś czarną siateczką, chusteczkami? skarpetkami? - i teraz są już pełne, okrągłe... trochę nieforemne, ale nareszcie... nareszcie... - co?
Część 22 / 2
Zdejmuje resztę ubrań, tych swoich. Ucieka wzrokiem od lustra, osłania się bielizną.
Palce drżą, kiedy próbują - bez wprawy, bez cienia praktyki - wsunąć rajstopy na nogi. Ona zaczynała chyba od stóp, ale to zajmowało czas... a czasu nie ma, nie ma...! (Krótkie paznokcie przynajmniej nie zahaczą o delikatną siateczkę, nie zrobią oczka).
Jeszcze spódnica. Ta krótka, z falbanami, której tamta prawie nie nosi. Dlaczego? Taką spódnicę możnaby nosić zawsze, bez końca, aż do samej śmierci.
I szminka. Najczerwieńsza. Pamięta o konturówce, choć nie wie, czego używa się najpierw. Wydyma usta i zostawia parę odcisków warg na lustrze i na chusteczce. Zastanawia się nad tuszem, ale przypomina sobie, że jest wodoodporny - jak się zmywa wodoodporny tusz? czym?
Włosy - włosy są za krótkie, psują efekt, nie wyglądają jak