Magdalena

Początek1 / 1

Magdalena Powoli rozniecam w sobie żar. Z tysiąca obrazów powstaje jeden. Tysiące mężczyzn i jeden dar krwią okupiony - mój eden.

Osobne łez błękitnych krople Spadają na każdy z tysiąca obrazów Oczy wilgotne, od krwi mokre Plecy zmartwiałe od tysiąca razów.

Tysiąc kropel - pożądania i gniewu Spadło na moje powieki Tysiące razy spoglądałam ku niebu W nadziei, że zstąpisz, mój daleki.

Byłam już dla nich tysiącem - Marią, Joanną, Jezabel, Elżbietą Każda z nich