MAM DOŚĆ

Początek1 / 1

I tak mnie nie zrozumiesz, więc po co mam Ci o tym wszystkim opowiadać? I tak nie będziesz mógł w to wszystko uwierzyć, dlatego nie mam zamiaru nic Ci tłumaczyć!!! Nie rozumiesz, dlaczego nie chcę? No właśnie, dlatego... Mimo wszystko chcesz wiedzieć i wciąż zadajesz te same stereotypowe pytania, które słyszałem już milion razy i na które moja odpowiedź podobno nigdy nie była wystarczająca, wyczerpująca, wiarygodna... Ale ja nie potrafię inaczej, albo nie chcę, bo... Ach, co Ci będę mówić...? Ale Ty wciąż, nieprzerwanie, uparcie patrzysz mi w oczy czekając na opowieść... Ciekawe, co w nich odnajdujesz, co możesz wyczytać, bo skoro oczy są zwierciadłem duszy, a Ty tak długo i wnikliwie w nie patrzysz, to powinieneś znać całą moją historię na pamięć..., i umieć ją powtarzać jak mantrę. Znasz? Chcesz jednak usłyszeć ją z moich ust, aby przekonać się, czy dobrze odczytujesz moje zachowanie ? Chcesz zobaczyć, czy nie pozbyłem się jeszcze wszystkich emocji, uczuć; czy mam jeszcze odrobinę skrupułów, by bez kłamstw i kolorowania, patrząc Ci prosto w oczy opowiedzieć o wszystkim jak na spowiedzi? Nie wiem ,czy dobrze interpretujesz moje zachowanie, to nie moja działka. Pewnie dużo o mnie wiesz, przez to wszystko, co się wydarzyło, słyszałeś – prawdy i niekoniecznie prawdy – i masz ukształtowane zdanie... a uczucia – wbrew pozorom – jak najbardziej posiadam...!!! Czasami żałuję, bo wtedy wszystko byłoby łatwiejsze, prostsze... a przede wszystkim nie bolałoby!!! Kiedyś myślałem, że znam uczucie bólu, ostrego, przewlekłego bólu... Jakże się wtedy myliłem! Boli, tak na prawdę boli dopiero teraz, kiedy patrzę z perspektywy czasu na to wszystko, co byłem zdolny zrobić, co zrobiłem... Przez