"Miłość i człowiek"

Początek1 / 1

Nim ucichnie myśli wrzawa, sen zatrzaśnie wrota powiek wpłynie pod rozwagę sprawa konfrontacji miłość - człowiek Jakże trudne to równanie, zamknąć wzorem dwa bezkresy ich wzajemne przenikanie wciąż obrasta we frazesy Jakże trudno w kilku słowach, ująć bezmiar kombinacji by nie zasiać w prostych głowach, ziarna szału i wariacji Próbę przyjmę - ja człek młody, chcę rozświetlić problem trochę ale pierwej, dla wygody, będzie trzeba zmienić strofę

Cichniesz - nikt już nie słucha skrzypienia pióra po białym stepie Rozmyła prawdę noc wiecznie głucha A proste słowa maszyna klepie

Gaśniesz - nikt już nie widzi…