Biografia · 2 min czytania
Mówią Wieki
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Gdy w starszym wieku się czujesz Jak Einstein lub inny Kopernik, Oznacza, że rozumujesz Jak dziad, inaczej bądź - piernik.
I chociaż się gapisz na młódki Czcigodny mój przyjacielu, To wzrok niestety masz krótki, Gapienia nie pomnisz też celu…
I chociaż wzrokiem byś wchłonął W negliżu jakąś kobietę, Fizyczny żar twój już spłonął (I zęby, niestety, też nie te).
Już pożegnałeś się z werwą, Z życiem przegrałeś grę w pliszki – I jesteś żywą konserwą: Za przeproszeniem – PUDLISZKI!
Lecz czy to powód do smutku? Czy już jest pora do piachu? Choć raczej już pomalutku, Jeszcze powalczysz ciut, brachu!
Dał Kochanowski nadzieję, (A wiersz był istnie monarszy) Im kocur barziej…