Na szczycie....

Początek1 / 3

PRZYPOWIEŚĆ O ...

WSTĘP

Bardzo dawno temu na szczycie Świata zebrali się Święci Mędrcy życiodajnej planety, znający bardzo dobrze tajemnicę mocy człowieka. - Widzieli, że ludzie robiąc straszne rzeczy, czasami wykorzystują ową potęgę przeciwko sobie. W związku z takim negatywnym postępowaniem wybrańca przeciwko życiu, postanowili ukryć dary, którymi został obdarzony, w celu rozwoju świadomości istnienia ludzkiego. Bardzo długo medytowali i dyskutowali nad najlepszym miejscem gdzie można - ukryć człowieczą moc przed nim samym. ... -

CZĘŚĆ PIERWSZA

W odległych czasach, przed eonami lat, w pewnym miejscu na Ziemi istniał zapomniany ląd. Na nim żyli pierwsi Święci Mędrcy, którzy – pojawili się na Ziemi, - aby pomóc w tworzeniu doskonalszego życia na tej planecie.

.Na początku pobytu nadzwyczajnych istot, wszystko układało się według obranego zamiaru. Mijały lata... Oni cały czas pobudzali planetę do życia. Wiedząc, że: - ... w niedalekiej przyszłości oddamy panowanie nad Nią, Jej rdzennym mieszkańcom. -

Przed przekazaniem Ziemi- najwłaściwszym gospodarzom, - mającymi być godnymi panowania nad – nadzwyczajnym ciałem niebieskim, które jest bardzo szczególne w tym obszarze Wszechświata, - musieli stoczyć bitwę z istotami zła, istniejącymi na tym świecie. One bardzo rościły sobie prawo do panowania w tym miejscu. Jednak w odróżnieniu od - pierwszych istot, - nic nie uczyniły, aby rozbudzić życie na niej, – ponieważ nie były do tego powołane. – Pierwsza i zarazem największa bitwa o Ziemię, która – wpłynęła nie tylko na Jej los … - zakończyła się tak, jak zostało zapisane w Księgach Życia: – Światło rozgoniło mroki nocy, dając moc istnienia dla istot Gai. –

Od tej pory wszystkie organizmy wyższego rzędu, które mogły dostąpić zaszczytu panowania nad Jej rozwojem, poczuły, że otacza Ją moc niezwykłej energii, która w pewnej przyszłości, zgodnie została nazwana - pierwotną siłą mocy świadomego życia. -

Część 22 / 3

Ci, którzy przybyli z nieba, nie ingerowali w wolną wolę naturalnych gospodarzy. Wiedzieli, że: - najpóźniej po czterdziestu pełnych obiegach jasnej planety wokół Słońca, licząc od zwycięstwa nad istotami królestwa cieni, trzeba będzie oddać rozwój Gai jej mieszkańcom. –

Szukali Oni godnych istot na lądzie, w powietrzu i w wodzie. Ponieważ taka była ich wola – nie faworyzować jednego ze środowisk, w którym może żyć byt, który zapanuje nad cudowną planetą. – Na końcu pierwszego etapu wyłaniania świadomego bytu, który – będzie dbać o życiodajną planetę, aż do końca swojego istnienia, - wybrano trzy najbardziej rozwinięte gatunki, które miały największe możliwości – czynienia sobie Ziemi poddanej. – Dwa żyły na lądzie, jeden w wodzie.

Na początku drugiego, miano naznaczyć – najbardziej godnych panowania na tej planecie. – Jedynie w teorii mogli uczynić taką - ziemską świadomość, - która byłaby bez wad. Tylko w swych obrazach pełnej jaźni, mogli z trzech wybranych organizmów powołać do życia doskonały czwarty, ale nie w – pełnej rzeczywistości Gai. - Ponieważ - Wszyscy wybrani mają cechy stworzenia, które może przejąć panowanie na własnej planecie i pracować nad dalszym rozwojem. Jednocześnie, niestety, mają wady, które w bliżej nieokreślonej przyszłości mogą wyjątkowe ciało niebieskie doprowadzić do całkowitej zagłady świadomego życia w Jej organizmie. – Zgodnie twierdzili jednym głosem. Nie mogli wybrać z tych trzech bytów, wyłącznie pozytywnych cech i połączyć ich w czwartym stworzeniu, albowiem nie wprowadzało się zmian w taki sposób w – wolną wolę trwania planety Gai. ... Ona też ma swoje pragnienie bytu. W najwyższe dary łaski nie ingeruje się. Tylko Pierwszy ma prawo czynienia takich działań wpływu na ostateczne przeznaczenie. Mędrcy Wszechświata nie przeciwstawiają się w uczynkach Najwyższego. – Jak zostało zapisane w Księdze Życia.

Niestety powstał duży problem, wynikający z braku w pełni świadomego organizmu, któremu mogli przekazać całkowite panowanie nad planetą. Czas nieubłaganie uciekał. Istniało – Prawo Nieba, – które nakazywało – oddania Życiodajnej Planety pokonanym, po Jej czterdziestu zamkniętych obiegach, licząc od bitwy o Nią, jeżeli w tym czasie zwycięzcy nie przekażą całego panowania, rdzennym mieszkańcom Gai. –

Nie dokonując tego w określonym czasie, zmarnowano by kilkaset lat ożywiania - niebieskiego ciała, - które po oddaniu - królestwu zniszczenia - mogłoby zapaść w mroki nocy na wiele eonów lat.

Była jeszcze jedna pewna możliwość, która mogła być zastosowana w ostatecznym rozwiązaniu, kiedy – nie zostaną znalezione istoty, którym całkowicie odda się Jej rozwój ich czynom. – Przyjmując taką drogę wzrastania, jednocześnie i nierozłącznie zgadzano się na to, że Mędrcy Wszechświata przy pomocy Najwyższego będą opiekować się całą planetą. Ochraniając Ją przed jednoczesnym, bezustannym wpływem królestwa cieni, - aż do następnego ujawnienia. - Przy przyjęciu tej drogi – próby istnienia ludzkości, - była potrzeba, aby wybrane życie, które nie jest zdolne do pełnego panowania nad Ziemią – ulepszyć. –

Z tych trzech – najbardziej godnych Jej rozwoju, - wybrano stąpające po ziemi, stworzenie o najbardziej wyrazistej energii duchowej.

Część 33 / 3

Został nim ten, który w przyszłości nazwał siebie samego – Człowiekiem. -

Był najbardziej nieprzewidywalnym gatunkiem, miał największe szanse i możliwości, - aby życie na Gai rozwinąć do najwyższych poziomów. - Najczęściej w takich przypadkach, istniało jednocześnie największe prawdopodobieństwo możliwości unicestwienia – energii Istnienia - na planecie. Oni mimo wielu wad człowieka, uczynili go bytem panującym i czyniącym sobie Ziemię poddaną, ponieważ postanowili, że - najważniejszym elementem decyzyjnym o wyborze konkretnego gatunku, są możliwości rozwoju, a nie destrukcji. -

Cała ostateczna przyszłość była w – Woli Najwyższego. -

I rozpoczął swój żywot wybraniec niosący w sobie – światy światła i mroku. - W drugim etapie rozwoju na Ziemi, był nieświadomy w pełni swojej misji i losu, nadanych jemu przez Opiekunów Życia.

Jak zostało zapisane w Księgach Istnienia. – …Wstrząsany siłami z królestwa cieni, człowiek odszedł od swojego przeznaczenia, ponieważ postanowił zdobyć wiedzę nienależącą się jemu z tej części, którą Oni sami ... nie planowali dać wybrańcowi. - Uzyskał tę, którą - pożądał posiadać. – Okupił ją bardzo dużą ceną. Stracił zdolność posługiwania się pewnymi cechami, którymi został obdarzony przez - Tych, którzy postanowili udoskonalić człowieka. – Po tym czynie musiał opuścić miejsce na planecie. - Te, które jest jego kolebką pełnego stworzenia. – Nie był już godny, aby się w niej rozwijać. – Albowiem przeciwstawił się nakazowi posłuszeństwa, które nadawało jemu prawo do życia w takiej przestrzeni. Decydując się na postępowanie przeciwne stanowi pokory, równocześnie wywołał zachowania, które doprowadziły go do odejścia od trwania doskonałości człowieczej. – Jego dalszy pobyt w takim stanie i otoczeniu, niedopuszczalnie zachwiałby równowagą energii życia na tej planecie. Swoimi negatywnymi żądzami, stawania się kimś ponad swoje przeznaczenie, nieodwracalnie – stałby się tym, który oddał Gaię władcom ciemności. – Przez taki czyn zostałby świadomie destrukcyjnym czynnikiem, wciągającym w otchłań wszystko, co stanie na jego drodze.

Aby temu zapobiec wysłano go do – życia pełnego przeciwieństw, różnorakich trudów, pozytywnej walki z samym sobą i z innymi ludźmi, aby na drogach śmiertelnego bytu szukać tego, czego się wyparł a co zostało jemu przeznaczone. – Człowiek-pielgrzym, - mający zdolność poznawania dobra i zła, - zaczął tułać się po świecie. A ostatecznie tylko od niego będzie zależało czy celem istnienia zostanie - światło albo mrok. -

- Ci,…