Nastoletni koniec świata

Początek1 / 1

Nastoletni koniec świata - Jak myślisz co dostaniesz z matmy? - Dwójkę a ty? Adrian westchnął. - Chyba jedynkę. - Naprawdę? - Tja... myślę,że nie zdam. - To słabo. Nie zamierzasz chyba poprawiać roku? Obaj zamilkli patrząc na atomowego grzyba za oknem bunkra. - Będę musiał wziąć się do nauki

O jednostronnej miłości - Zakochałem się. - W kim? - W Julce. - Naprawdę? - Jerzy nie mógł uwierzyć. - Naprawdę. - I co? - I nic, kocham z odległości jak każdy poeta. - Powinieneś coś zrobić. - Ale ja nie potrafię. - Słaba sprawa. Rozmawiali w ławce, byłą jakaś lekcja. Wokół panował wielki hałas uczniowie krzyczeli, nauczyciel krzyczał, oni siedzieli. Rozbrzmiał się alarm przeciwpożarowy. Pewnie ćwiczenia. Wszyscy wyszli z klas przepychając się łokciami. Dyscypliny nie było. Porządku nie było. Uczniowie wysypali się na podwórko. Stanęli w "szeregu". Ktoś poczuł dym. To nie były ćwiczenia. Ogień spalał szkołę. - Przynajmniej teraz będziesz miał…