Naukowy paradoks.

Początek1 / 1

Pijesz czarną kawę Do dna najmilszy, do dna ! Życzę ci szczęścia i pomyślności Na tej nagiej ziemi po której się panoszysz. Abyś uważał na dziury w chodniku I dziury wypalone słodkimi łzami. Czy wierzysz,że możemy je zebrać do małej filiżanki?

Abyśmy nigdy nie zgubili się w supermarkecie Abym nigdy nie wbiła pięści w betonową ścianę Aby Bóg nie pozwolił mi wątpić w zło Zostaw mi trochę kawy. Tego ci życzę na tej nagiej ziemii. Pewnie zguba mieści się w małej filiżance. Wierzysz?

Chodź ze mną do okna, popatrzymy w nasz piękny świat Wszyscy mówią że jest piękny,więc to chyba prawda. Naiwna. Jak ja bardzo wierzę ludziom. Bo świat jest chyba taki piękny. Nie zabiajmy więcej. Nie warto. Ja ci nie zapłacę. Nie mam pieniędzy. Czy wierzysz,że naiwność i zbrodnia Czy wierzysz,że mieszczą się w małej filiżance?

Chodź ze mną do okna, popatrzymy w nasz piękny świat.