Nekrolog Boga

Początek1 / 1

Piszę na kartce papieru dwie daty. Narodzenia czas przeklęty, lipca dzień piętnasty, kiedy słońce za oknem, kiedy słowik swą piosnkę szepcze matce mej do ucha. Krzyk mój napełnia salę. Gram tam główną rolę i otwieram swe malutkie usteczka, grając muzykę narodzin. Wokół unosi się radość... Niczym choroba zakaźna, zaraża się każdy. Mijają lata. Stoję z rękoma na krzyż i uśmiecham się do wszystkich z góry. Z dołu do góry odmierzam ludzi, zwracając uwagę na ich ubogie wnętrze, wyścielone głupotą i naiwnością. Bo we mnie istnieje tylko "ja", każdą literkę mego imienia powtarzam z…