Nie dowie się...

Początek1 / 1

Maleńka,pokrzywiona łyżeczka monotonnie dzwoni o brzeg szklanki. Bezmyślnie przypatruję się ciemnemu nalotowi w jej zagłębieniach. Hałas na ulicy miesza się z gwarem kawarnianych rozmów. Mali ,śmieszni i smutni ludzie próbują z urywanych słów, uśmiechów i spojrzeń budować między sobą mosty. -to twoje ostatnie słowo?-twarz Kamila rozmazuje się w papierosowym dymie.Jego szorstki, ściszony szept dobiega jakby zza ściany- zastanów się jeszcze czy robisz dobrze. Gorący, gorzki płyn parzy mi delikatne usta. Jestem okropnie zmeczona roztrząsaniem tego, o czym chciałabym zapomnieć.Spod przymkniętych powiek obserwuję przez szybę kawiarni ludzi idących ulicą.Są szarzy,skrzywieni,smutni. - czyli to co mi mówiłaś nie było prawdą? Łyżeczka bezmyślnie przesypująca cukier zamiera w bezruchu. Jego twarz jest coraz bliżej. -Aniu, chcę usłyszeć całą prawdę. Powiedzieć prawdę czy wstać i wyjść??? Duża ręka Kamila…