Filozofia · 1 min czytania
Nie ma mnie
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Patrzac, drewnianym wzrokiem drewnianych oczu w sciane naprzeciwko, ja drewniany pajacyk lezacy na polce w sklepie z zabawkami, doszedlem nagle do wniosku, ze nie istnieje. Uswiadomily mnie rozmowy ktore uslyszalem. Rozmowy dzieci mowiac szczerze. Ktore wiedza juz, ze tacy jak my nie czuja nie boli nas gdy nas ktos uderzy. i nie jest przykro, gdy nas ktos obrazi. bo my nie istniejemy. Nie nazywam sie pinokio nie jestesmy w jakiejs glupiej bajce napisanej dla kasy i slawy przez