Melodramat · 1 min czytania
Niemy krzyk...
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
niemy krzyk słysze w piersi serce wpada w objęcia pamięci rozgrzebując pokolei wspomnienia tęsknota zabija śmierć nęci
Przez chwilę poczuje Twój dotyk powiesz dwa słabe slowa bezmiar mojego szczęścia w Twoich objęciach się schowa w to szare popołudnie obudze się o świcie zatrzymasz mnie w swoich ramionach zapewnisz opieki okrycie błagam! nie odchodź! odejdziesz zabierzesz uśmiech nadzieji tego że jesteś daleko moja pamięć nie zmieni
Tak staram się…