Psychologia · 3 min czytania
niepopłacający indywidualizm
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Małe rzeczy też potrafią zmartwić, mogą tez ucieszyć taki już chyba nasz los... rozumiem sytuacje, które są niezależne od nas jak śmierć... ale żeby o naszym szczęściu, a właściwie nieszczęściu decydowało to, jak perfekcyjnie wtopimy się w tłum, w jakim stopniu staniemy się masą, niby nic nieznaczącą jednostką, która pozwala istnieć milionom kolejnych zer??? Obecnie, coraz częściej przekonuje się, że nie warto się wysilać, być ponad przeciętną, udowadniać swoją wartość. Współcześni wygrani chowają honor, ambicje i cele do kieszeni bezmyślnie podążając za tłumem w którym widzą swoje guru- jak się okazuje wygrywają i to jak spektakularnie??? Czyżby nastała era masowości? Zanika oryginalność, indywidualizm, czcimy natomiast zdanie większości... bez względu na jego jakość i znaczenie... Wszystko zależy, kto będzie sędzią naszej strategii. Właściwie na tym zaczyna się i kończy słuszność wyboru ambicji lub przeciętności. Nasza kreatywność ma wiec zależeć od tego kto będzie oceniał jej efekty... dość przykre ale prawdziwe... nasze życie nieustannie podlega ocenie... cokolwiek byśmy zrobili zawsze utworzą się dwa obozy... tylko w którym z nich ulokuje się sędzia, którego…