Psychologia · 2 min czytania
Niewysłany
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Droga Nadziejo! Znów piszę do Ciebie ten sam list, o tej samej treści, którego zapewne nigdy nie wyślę. A Ty i tak byś go nigdy nie przeczytała. Zawsze odkładasz takie listy na bok jak coś, czego nie da się załatwić. Jesteś gdzieś i nie wiem na jaki adres go wysłać. W każdym z nich te same słowa wdzięczności, w których chcę ci powiedzieć, że już jestem jak Ty, że dziękuję, że mogłam się Ciebie uczyć. To były wspaniałe chwile. Czy wiesz, że gdy już robię tak jak mówiłaś, czuję wewnatrz spokój?-nie będąc Tobą. Cieszę się z najprostszych rzeczy. Czasem jest tak dobrze, że nie myślę, że to nie prawda. Ostatnio zachwycają mnie jasne barwy. W takiej chwili mówisz, że chcesz żyć. Jednak nie, ja nie będę się jeszcze spieszyć by to powiedzieć. W myślach wspominam…