Mitologia · 2 min czytania
Noctis
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Wraz z gwiazd orszakiem po niebie krążę, ja!, opętany, i niemy, i głuchy! - ja, sam syn Smoka, przeklęty książę, wpadam w snów burze i zawieruchy...
Zbudzon przez cierpkie północy cienie, zrzucając wieko od wieków wstaję, oddając nocy pierwsze swe tchnienie, na polowanie, na żer się udaję...
A dzieci nocy, rój wilków i ćmy, płaszczą się kornie gdy przelatuję - z mroku i z martwych budzą się mgły, gdy nad lasami wraz z Luną szybuję.
I mordu żądza, wraz z żądzą krwi, płynie w mych żyłach i w sercu płonie - a w trzewiach demon, i bestia tkwi; łaknienie mięsa rozsadza skronie.
A prości ludzie kreślą…