Duchy · 2 min czytania
NOKTURN
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
NOKTURN
To już ostatni krok, co dzieli mnie od końca, Od grobu i od śmierci, wiecznie zgasłego słońca. W rytm pieśni pogrzebowej, nokturnu ciemnej nocy, Śmierć tyka mnie skrzydłami swojej diabelskiej mocy.
W sukience onyksowej, i w płaszczu z piór anioła, Szła brukowaną drogą, wprost pod bramy kościoła. Dźwięk kroków brudnym brukiem, niczym łza śmiertelnika, Rozlewał się po drodze, wraz z dzwonem zakonnika.
Dotknęła na cmentarzu, wbijając palce w skronie, Zadała ból śmiertelny, spętując moje…