o baśniach słów kilka..

Początek1 / 1

„Baśnie są okrutne” – tak twierdzą ci, którzy sięgnęli do niezmienionych utworów niemieckich pisarzy… W jednej z baśni braci Grimm zła służąca została ukarana w następujący sposób: wsadzono ją nagą do beczki, beczkę sturlano z górki, a jakby tego było mało, w środek beczki wbito wiele gwoździ. A mój ulubiony „Kopciuszek” ? Jego złe siostry nie zostają wcale wypędzone czy nie siedzą sobie spokojnie w chatce, umierając co prawda z zawiści. Uczestniczą w ślubie Kopciuszka, idą i wracają z nim z kościoła, a gołąbki wydłubują im oczka najpierw z jednej strony, potem z drugiej. W „Jasiu i Małgosi”, kiedy w domu zabrakło jedzenia, wygnano dzieci do lasu, aby same znalazły sobie pożywienie. Straszne? A przecież to „symboliczny” obraz odcięcia pępowiny, wchodzenia dziecka w dorosłą drogę, pozwolenie mu na wkroczenie w dorosły świat. Śpiącą królewną jest każda dziewczyna, którą budzi do życia seksualnego ukochany mężczyzna. Czerwony Kapturek ( cóż za „subtelna” symbolika) to dziewczyna, która staje się kobietą. Matka ostrzega ją przez mężczyznami i „zbaczaniem z drogi cnoty”. Wilk jest typowym podrywaczem, a włożenie mu przez myśliwego ( postać ojca) kamieni to upokorzenie, nie mogącego rodzić, męskiego rodu. Postać macochy została specjalnie wymyślona na potrzeby dziecka. Bo jak wytłumaczyć dzieciakowi ten podział mamusi na tę kochającą bezkrytycznie i „wymagającą jędzę”?

Można by tak długo, to tylko kilka przykładów. Wystarczy sięgnąć po Bettelheima, który ponownie odkryje przed nami sens czytania baśni. W książce „Cudowne i pożyteczne. O znaczeniach i wartościach baśni”, Bettelheim wytłumaczył, w jaki sposób baśnie pomagają dziecku dorosnąć. Po co przywołuję ten tytuł? W lutowym numerze…