Filozofia · 1 min czytania
O mocy poety
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
O mocy poety
O marni ludzie ile w was zwątpienia wasze drogi posrebrzały i brzękiem monet powietrze nasiąka gdy stąpacie po nich a może czas nadszedł berło oddać tej jednej osobie co wruszy góry,pogłębi przepaście moc odbierze chmurą gdy runą na ziemię uległe błysku oka na szczycie z nagimi mogiłami tych co zasnęli a nie dane im było doczekać tego przełomu co dokonał się na granicy której jeden człowiek nigdy nie obejrzy dwa razy leć grzmiący