Historia · 3 min czytania
Ogród Edenu
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Ogród Edenu, cudowne sielankowe miejsce, stworzone przez samego Boga, rozciągające się na połaci ziemi należącej do ludzi pierwotnych, wolnych od grzechu pierworodnego, ziemi należącej do Adama mężczyzny i niewiasty Ewy. Pierwsze co się rzuca w oczy, to piękne drzewa, nie rosnące gęsto, ale też nie będące przerzedzonym skrawkiem terenu z roślinnością imitującą prawdziwy las. Pokryte są idealną, ciemnobrązową chropowatą i postrzępioną acz grubą korą. Korony wyglądały prześlicznie dzięki liściom tak zielonymi, niczym najpiękniejsze drzewo w środku gorącego lata. Wokoło latały i ćwierkały wesoło ptaki różnego gatunku jakby oznajmiając swą radość z życia. Niektóre z drzew, wyrodziły owoce, to jabłka, to grusze, to śliwy dając w ten sposób pożywienie każdemu kto tam postanowił poczywać. Niżej rosły krzewy. W jednym miejscu rosły gęsto to z kolei w innym nie było ich w ogóle. Wydawałoby się, że takie braki w żaden sposób nie mogą upiększać Edenu, jednak pustki te uzupełniały trawy i kwiaty które prezentowały się i wkomponowywały w resztę natury naprawdę ładnie. Nadawało to ogrodowi pewien rodzaj swoistej piękności i oryginalności której reszta ogrodów nie posiadała. Panowała tam temperatura umiarkowana, tak aby żyjącym tam ludziom i zwierzętom nie było ani za gorąco ani za zimno.…