ORZEŁ Z KORONĄ NA KRZYŻU ŻYJĄCY

Początek1 / 1

ORZEŁ Z KORONĄ NA KRZYŻU ŻYJĄCY

Gdzieś w puszczy wielkiej i dawnej, starszej od przodków naszych pierwszych żyje ptak pewien o życiu niesłychanym. Jest to Orzeł Wielki, który z piór białych, niewinnych się składa. Puch ten – to nasi Dziadowie wszyscy, Synowie i Córki tego ducha niezwykłego. Serce Jego krew tysięcy bohaterów pompuje. Dziób żółty ma, na wpół papieski. Na głowie swojej, ptaszysko to wielkie Koronę ze złota bezcennego ma. Na złoto to wszyscyśmy przez wieki ciężkie pracowali. Mieszka na drzewie, które Krzyżem się zwie. Drzewo to, sam Chrystus z pomocą Ojca Swego stworzył. Wydawałoby się, że roślina zwykła, lecz jedną cechę nietypową ma - kształt Męki Pańskiej. W samym środku, skąd trzy ramiona się rozchodzą, nasz Orzeł swoje gniazdo założył. Ptak ten czasem upada, choć bywa z żelaza. Upadek ten jest jednak pozorny. Bóg zawsze się nim opiekuje. Orzeł ten z Koroną złotą i swoim Krzyżem (domem swoim) Prawdziwą Polską się zwie. Bo Polska to nie państwo. Polska to nie ziemia. Polska to nie ludzie. Polska to metafizyka. Polska to kapliczka przydrożna skąpana w porannej mgle, przy blasku słońca. Polska to Duch Boży przeplatany z powietrzem naszym, lokalnym pachnącym zgniłymi liśćmi lub kwitnącym zielskiem. Polska to landszafciki niesłusznie potępione z polem rumianków dziecinnych u podnóża sosny wiosennej pod niebem sielskim. Polska to romantyczna kolacja w ciepłej kamienicy na warszawskiej starówce. Polska to cichy, spokojny, bielony kolumnowy ganek dworski w cieniu dębu starego z muzą…