Psychologia · 1 min czytania
"Osamotniony, bez nadziei"
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
W prastarym, gęstym lesie, pod władzą otchłani Gdzie pomruk śmierci głośniejszy jest od żalu Umiera ma nadzieja, miłości i smutku Osamotnioną, dościga beznadzieja
Co to za rozpacz ścieżkami w serce się skrada Przybija do krzyża i od wnętrza bada…