Melodramat · 1 min czytania
Ostateczne epitafium
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Ostateczne epitafium
Usta otwarte w ostatnim tchnieniu. Grymas bólu na twarzy. Oczy rozwarte i tak bardzo zdziwione; brązowe i tak duże. Uszy, które słyszały świętych, nie słyszą już niczego. Giętkie ciało tancerki nie tańczy, dawny taniec upragniony.
Morze łez bym wylewała. Wiem płakałaś. Czułem twój smutek, gdy tuliłaś się do mnie. Nie rozumiałam, dlaczego. Wiem mówiłaś. Dziwiłem się z tobą jak ten świat tonie