Pan Tadeusz po polskiemu

Początek1 / 1

Polsko! Ojczyzno moja! ty jesteś jak Unia Europejska Ile się z tobą trzeba męczyć, ten tylko się dowie Kto w tobie zamieszka. Dziś nędzę twą w całej ozdobie Widzę i opisuję, bo płaczę po tobie Wielki dyrektorze, co w maryjnym święcisz radiu I kościelnej ściemniasz bramie! Ty co ród giertychowy Antygejowski osłaniasz z jego wiernym ludem Tak mnie dziecko do nędzy przywróciłaś cudem (Gdy za becikowe od matki pod twą opiekę Oszołomiony chciwie na kasę podniosłem powiekę I teraz mogę bosy…