Kultura · 1 min czytania
Parkowa ławka
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
W parku na ławce siedzi poeta Ręce w kieszeniach Głowa spuszczona
Przechodnie myślą że pewnie pijak co wypędziła go z domu żona
A on zgarbiony Wzrok wbił w ziemię I tęskni za czymś Za czym? - Sam nie wie
Potem na ławce usiadła kobieta Modnie ubrana Piękna zadbana
W małym lusterku się przeglądała Rozwiane włosy dłonią