Patrzę... ale nic nie widze

Początek1 / 1

Człowiek… istota idealna? Pośród wszystkiego, co znamy, co czyni nas lepszymi od innych? Ciało… anielska powłoka? Doskonały organizm, najpiękniejszy? Umysł… niedoścignione narzędzie? Potrafi zrozumieć wszystko, co nas otacza, czynić cuda? Dusza… tak… to największy atut człowieczeństwa. Dusza osłonięta przez ścinane, skorupę, Kierowana przez impulsy, rządzę. To właśnie jest człowiek, zasłonięte piękno, Które staje się niemożliwe do poznania na pierwszy rzut oka, Którego nie można pojąć, które trzeba znaleźć inną drogą. Stworzony po to by ranić siebie nawzajem, By niszczyć nasze tarcze kierowane rozkazami, Zamykać się na każdy dotyk i chronić swoje szklane…