Pięć (5)

Początek1 / 1

Spojrzała panoramicznie na pomieszczenie. - Proszę za mną - doszedł do niej dźwięk słów i utkana z dymu siwa szarfa. Odwróciła się za siebie żeby zobaczyć wyjście i dobrze zapamiętać drogę. - Przepraszam, ja mam to zwinięte i czy zostawić to, czy pokazać? Może pokażę. - rzuciła energicznie i już rolka papieru toczyła się po podłodze. Kiedy Żelazny pochylił się nad papierem miała okazję do przyjrzenia mu się z bliska. Ten zapach znała już dosyć dobrze. Papieros i mocna kawa. Czasami zamiast kawy drewno lub lakier. Jego czapka tworzyła doskonałą barierę dla bezpośredniego kontaktu wzrokowego. Wiedziała że patrzył, kiedy mówił. Ale tylko wiedziała. “Zabawne, kiedy stoję koło niego pogłębiam w sobie kompleks rozmiaru”- wysączyła naukowo między jednym a drugim zdaniem…