Pisarstwo · 2 min czytania
#początek
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Siedziała samotnie w ciemności zadręczając się życiem. Przeszła już wiele ale to wiele wciąż się poszerzało do nieskończoności. Nie dawała sobie już rady a jedyne wsparcie jakie miała odeszło w niepamięć. Nie pamięta już jak to jest być kochaną, co to jest uśmiech czy łzy szczęścia. Szczerze to jedyne co zna to łzy bólu i cierpienia, które codzień spływają po jej delikatnym policzku, kapiąc na zimną podłogę – w samotności i ciemności. Ukryta by nikt ją już nie widział. By nikt jej nie skrzywdził. By wszyscy zapomnieli…
Często oglądała zachody słońca długo po tych prawdziwych, wyobrażając sobie jak mogą one…