Aktualności · 1 min czytania
Pokolenie nicości
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
W ciemnym pokoju Pod rozbitym stolikiem z brzozy Miota się młodość, hartuje stal Te zwłoki nazwane człowiekiem Z tornadem w głowie I jękiem w stalowej krtani Znikają w odmętach przytomności
Stalo