Poprostu prawdziwe cz.3

Początek1 / 1

Po wizycie u Emilii Julka nie mogła się otrząsnąć. Patryk – chłopak poznany tego samego dnia, co jej wizyta u przyjaciółki. Co miał znaczyć ten buziak? To znak, że Julka mu się podobała? Czy zrobił to tylko dla zabawy? Dziewczyna nie widziała, co o tym myśleć… Pierwszy raz stresowała się wizytą w szkole. Co zrobi, jeśli go zobaczy? Julka bardzo się śpieszyła. Założyła na siebie zwiewną, krótką sukienkę w kolorowe kwiaty. Otworzyła drzwi od szkoły, które jak zwykle sprawiły jej dużo kłopotu przez swoją masę. Wzrokiem ,,przeszukała „ cały korytarz aby sprawdzić czy nie ma w pobliżu Patryka. Droga wolna. Przeszła szybkim krokiem przez cały korytarz. Na drodze stanęła jej Emilia. - Cześć Julka! - O! Emilia właśnie Ciebie szukałam. - Mam nadzieje, że podobał Ci się wczorajszy wieczór? Przepraszam za brata nie wiem, co w niego wstąpiło… - Wczoraj było świetnie! Dziękuję Ci za to. Nie przepraszaj za brata. – Julka uśmiechnęła się. Nie chciała, aby Emilia wyczuła, że jej brat się Julii podoba. Na korytarz wbiegł przerażony Kamil (Chłopak z klasy dziewczyn. Wszyscy nazywali go ,,kujonem” lub lizusem). - Gdzie jest Emilia Kozakowska? – krzyknął na cały korytarz. Nagle zrobiło się cicho. - Tu jestem – odezwała się Emila. - Szybko, choć! Mamy sprawę do Ciebie! - Wybacz mi Julio muszę iść – szepnęła. Na korytarzu znowu rozpętała się burza. Wyjmując książki z szafki ktoś dotkną ramienia Julii. Przestraszona odwróciła się. - Cześć piękna! - Patryk?!…