Powrót do domu

Początek1 / 1

Nasze małżeństwo trwało 19 lat i dla żadnego z nas nie było pierwszym . Wydawałoby się, że nauczeni doświadczeniem z poprzednich związków będziemy walczyli o swoje szczęście i swoją miłość a jednak było inaczej tylko, że ja o niczym nie widziałam. Poznaliśmy się, kiedy obojgu nam było ciężko, mój pierwszy mąż odszedł ode mnie, bo zachciało mu się wyjechać do Stanów. Mnie taka całkowita zmiana nie odpowiadała, czułam i czuję się dobrze tu gdzie jestem. Szybko przeprowadziliśmy rozwód i byłam wola, na szczęście dzieci nie mieliśmy. Jego żona dwa lata wcześniej uciekła z jakimś muzykiem i właśnie otrzymał rozwód. Nic nie stało na przeszkodzie abyśmy mogli być razem. Spędzaliśmy ze sobą dużo czasu i w końcu podjęliśmy decyzję o ślubie, rok później urodziłam synka. Byliśmy szczęśliwi, przyjście na świat tej małej istoty całkowicie odmieniło nasze życie. Nie przestałam kochać mojego męża, ale miałam dla niego troszkę mniej czasu niż przedtem. Macierzyństwo krótko przed czterdziestką, powoduje, że kobieta staje się zbyt przewrażliwiona i myśli, że ma zbyt mało czasu na wychowanie dziecka. Cały czas bałam się, że zbyt wcześnie umrę, albo zbyt szybko się zestarzeję i nie zdążę niczego nauczyć syna. Przecież to bzdura, gdyby każda kobieta tak myślała przestałyby się rodzić dzieci. Nigdy nie wiadomo, co komu jest, może ja dożyję do setki. Fakt, gdy nasz chłopczyk miał osiem lat, oboje z mężem zaczęliśmy trochę chorować. Nie były to zbyt poważne choroby, troszkę podwyższone ciśnienie, jakieś żylaki, niewielkie problemy z sercem. Oboje zaczęliśmy się leczyć a lekarze jak to lekarze, zapisywali leki, kierowali na powtórne badania, aż w końcu orzekli, że powinniśmy zacząć bywać w sanatoriach. Jako że oboje, nie mogliśmy wyjeżdżać jednocześnie, zaczęliśmy się wymieniać, raz jechałam ja innym razem mój mąż. Taka sytuacja trwała kilka lat i sprawdzała się, my czuliśmy się lepiej a nasz syn zawsze miał opiekę jak nie moją to męża. Któregoś lata coś się zmieniło, tylko nie zauważyłam tego od razu, mój mąż wrócił z sanatorium i ledwo się ze mną przywitał, położył się spać zapominając o mnie całkowicie. Byłam rozczarowana, bo przecież tęskniłam za nim, brakowało mi jego dotyku i ciepła. Tłumaczyłam sobie, że musiał być bardzo zmęczony i kiedy następnego wieczoru przytulił mnie jak zwykle i kochaliśmy się jak para stęsknionych dwudziestolatków, zapomniałam o sprawie. Mąż wrócił do pracy i tylko coraz częściej wyjeżdżał na delegacje, jak nie dwu to trzydniowe, częściej też starał się o wyjazdy do sanatorium. Długo niczego nie zauważyłam, bo w domu wszystko toczyło się po staremu. Praca, dom, dziecko, wieczorny spacer, zabawa raz na pół roku, wizyty u znajomych i rodziny. Przyszła kolej na mój wyjazd do sanatorium, cieszyłam się z tego, bo już byłam odrobinę zmęczona codziennością, mąż z synem odprowadzili mnie na dworzec i spokojna o nich wyruszyłam w podróż do Kudowy. Na miejscu zostałam zainstalowana w pokoju z dwiema paniami, jedna z Torunia, druga ze Szczecina, obie wyglądały na bardzo miłe. To wróżyło, że czas w uzdrowisku nie będzie nudny, najpierw zabiegi a potem czas wolny i odrobina rozrywki. Dosyć szybko się ze sobą dogadałyśmy i nie było między nami nieporozumień w stylu, że jednej zimo a drugiej za gorąco. Chodziłyśmy razem na spacery w góry i do kina, czasem siadałyśmy na tarasie w kawiarence i spokojnie piłyśmy kawę lub damskie piwo. Któregoś dnia , w trakcie takiej rozmowy zaczęłyśmy wymieniać adresy, aby po powrocie do domu wysyłać do siebie kartki na święta. Kiedy podałam Bożenie swój adres, spojrzała na mnie nieco zdziwiona i spytała: - Twój mąż ma na imię Robert ? a może to tylko zbieżność nazwiska ? – Od razu zrobiłam się bardzo ostrożna, bo mój mąż miał na imię Robert i nie był byłym mężem, tylko obecnym, bardzo chciałam wiedzieć, dlaczego pyta. Na szczęście Bożena nie zastanawiała się ani chwili nad moim zachowaniem, tylko zaczęła opowiadać historię, która zmieniła moje życie. Dwa lata temu, byłam w sanatorium w Kołobrzegu – mówiła Bożena, mieszkałam w pokoju z Joanną, bardzo miła osoba, ale po kilku dniach pobytu w uzdrowisku poznała…