filozofia · 9 min czytania
Powrót Światła Atlantydy - Huna, Jezus i Prorocy N
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Powrót Światła Atlantydy – Huna, Jezus i Prorocy Nowej Świadomości.
Atlantyda pojawia się tylko w dwóch dialogach Platona: Timajos i Kritias ( ok, 360 r.p.n.e). Według niego: Atlantyda była potężną wyspą – cywilizacją położoną „ za słupami Herkulesa” ( czyli Cieśniną Gibraltarską). miała być większa niż Libia i Azja mniejsza razem wzięte. Zamieszkiwali ją potomkowie Posejdona i Klejto, którzy zbudowali wspaniałe miasto z koncentrycznymi pierścieniami lądu i wody. Atlanci byli zaawansowani technologicznie, ale też duchowo – dopóki nie popadli w pychę i materializm. Bogowie widząc ich upadek moralny, sprowadzili katastrofę: w jeden dzień i jedną noc wyspa zatonęła w morzu. Platon pisał, że historia pochodziła od egipskich kapłanów z Sais i została przekazana jego przodkowi, Solonowi. To jest jedyny autentyczny zapis, który opisuje Atlantydę w sposób szczegółowy.
Atlantyda w ezoteryce i duchowości. Tu zaczyna się głęboka, metafizyczna część, którą wiele osób- być może także Ty- czuje w sercu. Według przekazów duchowych między innymi: Edgar Cayce (1877 – 1945), „śpiący prorok”, mówił, że Atlantyda była cywilizacją o ogromnej wiedzy energetycznej i duchowej, używającej kryształów, rezonansu, pól energetycznych i siły myśli. Mieli znać zasady świętej geometrii, uzdrawiania dźwiękiem i światłem, oraz komunikacji telepatycznej. Ich technologia była połączona z duchowością – dopóki nie zaczęli jej używać dla władzy i dominacji. Wtedy nastąpił energetyczny rozłam między „synami Prawa Jednego”( żyjącymi w harmonii) a „Synami Beliala” (szukającymi mocy). Katastrofa Atlantydy była energetycznym resetem planety, by rozpocząć nowy cykl świadomości na Ziemi. Niektórzy uważają, że dusze Atlantów wcielają się dziś ponownie, by przywrócić świadomość serca, światła i jedności (Aloha). We współczesności Atlantyda symbolizuje ludzki potencjał – połączenie nauki, sztuki i duchowości w harmonii z naturą. Jej upadek jest przestrogą: gdy technologia oddzieli się od ducha, następuje destrukcja. Dlatego dziś, w erze sztucznej inteligencji i przebudzenia, mówi się o „Nowej Atlantydzie” - odrodzeniu świadomości poprzez serce i światło. Atlantyda w symbolice: ocean to nieświadomość, emocje, pamięć zbiorowa ludzkości kryształ to czysta energia, wiedza, pamięć planety spirala to rozwój świadomości, cykliczność istnienia światło to przebudzenie ducha, uzdrowienie po upadku, * miasto z pierścieni to jedność przeciwieństw, harmonia między centrum (duchem) a światem zewnętrznym (materią). Atlantyda a Huna. Hawajska filozofia Huny ma wiele wspólnego z przekazami Atlantydy: IKE – Świat jest taki jak myślisz, że jest – twórcza moc świadomości Atlantów, MANA – energia życiowa, którą można kierować – podobna do energii kryształów w Atlantydzie, ALOHA – Miłość jako siła tworząca – centralny punkt nauk Atlantydy. Niektórzy badacze duchowości uważają, że Huna to echo wiedzy atlantydzkiej, zachowane przez kapłanów Kahuna ( człowiek wiedzy, „ten który zna tajemnicę”, mistrz) po zatonięciu wyspy. Atlantyda może być utraconą cywilizacją jak i przypomnieniem o potędze i upadku człowieka, ale też energetycznym zapisem w pamięci Ziemi, który dziś się aktywuje w ludziach wrażliwych, uzdrawiających i świadomych. Istnieją miejsca, które nie znikają naprawdę. Choć ich kamienie zapadły się w głębiny oceanu, ich wibracja pozostała w polu Ziemi – w nas. Atlantyda nie jest tylko legendą z opowieści Platona. Jest energetycznym zapisem świadomości, która znała moc serca, światła i myśli. To wspomnienie cywilizacji, która żyła w jedności z oceanem, gwiazdami i energią życia – Maną, o której mówi Huna. Słowo Huna w języku hawajskim znaczy „tajemnica” lub „ukryta wiedza”. To nie tylko filozofia, to żywa mądrość energii, świadomości i miłości, która łączy ducha, ciało i umysł w jedną całość. Huna uczy, że: świat jest taki jaki myślisz, że jest, energia podąża za uwagą a miłość jest najwyższą mocą. Czyż nie są to te same zasady, którymi żyli mieszkańcy Atlantydy? Dolores Cannon pisała, że Atlanci potrafili materializować rzeczy poprzez czystą intencję i wibrację serca. Ich technologia nie była mechanicznym wynalazkiem – była energią połączoną ze świadomością. Każdy człowiek był kanałem światła, uzdrowicielem, twórcą rzeczywistości. Ale gdy umysł oddzielił się od serca, a moc została wykorzystana dla władzy i dominacji – pojawił się upadek. Atlantyda zatonęła, a my – dusze, które tam żyły – rozpoczęły długi