Prolog do Avisto

Początek1 / 1

Każdy człowiek, każda istota stąpająca po ziemi emituje energie. Energia ta jest potrzebna by napędzać te skomplikowane mechanizmy zwane organizmami. Energia ta nazywana jest również duszą. Gdy człowiek umiera 21 gram jakby ulatnia się z jego ciała, te 21 gram to właśnie ta moc. Ta energia lub jak wolicie dusza jest wielce potężna. Wielu ludzi już wieki temu nauczyło się użytkować tę moc, stąd wzięło się wiele mitów i legend o czarownikach i czarownicach. Również w dzisiejszych czasach niektórzy ludzie korzystają z tej energii , nazywa się ich superbohaterami. Lecz próby użycia tej energii przez istoty nie przystosowane do tego kończą się zawsze porażką. Ta energia nie jest niewyczerpalna, więc ludzie potrzebują wielu lat treningu aby nauczyć się ją kontrolować i zwiększyć jej zasoby. Zapytasz pewnie skąd to wszystko wiem. Obserwuję Ziemie i jej galaktykę od zawsze, trudno określić od kiedy, ponieważ nie liczę czasu... Nie łatwo jest żyć z wiedzą o tym, że nie ma końca. Chciałbym się przedstawić lecz nie mam imienia, nie mam także widocznej postaci, więc nie możesz mnie ujrzeć. Spytasz się pewnie jak mogę mówić o życiu jeśli nie mam postaci. Mylisz się... Ja istnieję. Istnienie jest miarą życia. Ale jeśli chcesz sobie mnie wyobrazić to pomyśl o mnie jako o starszym żwawym mędrcu z długą siwą brodą, a możesz nazywać mnie ... Avisto. W całym wszechświecie i innych wymiarach jest wielu takich jak ja. Możesz spytać się co robimy, kim jesteśmy... a więc. Każdy z nas strzeże istot rozumnych. Tam gdzie powstają istoty rozumne tam rodzimy się my. Naszym przywódcą jest nasz stwórca... Jest ponad wszystkim i jest wszystkim. Możesz również spytać kim jesteśmy. Jesteśmy jedną z form energii, o których wspominałem wcześniej. Gdyby nie było mnie, nie byłoby…