Przebudzenie ( prolog )

Początek1 / 1

Nazywam się Lisa Morison i choć mam zaledwie 28 lat , moge szczerze powiedzieć, że wszystko co w życiu było mi dane już chyba przeżyłam. Leżąc na zimnej, wilgotnej podłodze, czekając na swoją kolej, rozmyślałam o życiu. O tym ile czynników złożyło się na to , iż tkwiłam w tej obskurnej celi czekając na śmierć. Przez 7 lat walczyłam aby przetrwać i kiedy już myślałam, że zwyciężyłam, los szyderczo się do mnie uśmiechnął i umieścił tutaj. W klitce metr na metr bez żadnych okien, a ja przecież tak kochałam widok nieba. Tą przestrzeń, która błękitna w dzień dawała poczucie wolności, zaś w nocy skrywała tajemnice w swojej ciemności. Tylko ono pozostawało takie samo, gdy cała reszta się zmieniała . Domy symbole bezpieczeństwa płonęły. Rodziny, które odzwierciedlały miłość ginęły. Kościoły burzono, a wraz z nimi wiarę. W człowieku nie pozostawało nic,