Przy kominku

Początek1 / 1

Ogień już wygasł,choć rozżarzone głownie rzucają wciąż czerwonawą poświatę na dębowe deski, z których bezimienny cieśla ułożył podłogę. Z tej samej dębiny wyciosane krokwie nurzają się w mroku ogarniającym stygnący kominek, dźwigając bez jęku skargi drewnianą powałę zagubionej w śniegach chaty...Surowy, mroźny klimat pozostał za drzwiami, daje o sobie jednak znać pojękiwaniem wiatru w czeluści komina pokrytego sadzą. Gdzieś tam, na zewnątrz, trwa walka o przetrwanie i niejeden przegrywa ją przed czasem...W blasku żarzących się popiołów widzę kruchą nagość Twoich ramion. Ułożona na boku, podciągasz kolana pod brodę, a kąpielowy ręcznik rozchyla się niefrasobliwie, dając przyzwolenie rozszerzającym się w niemym zachwycie